آدرس   اصفهان ، میدان لاله ، خیابان زینبیه جنوبی ، روبروی پارک لاله ، موسسه خیریه مجتمع فاطمیه اصفهان                     تلفن: 14-34703011-031

حضرت زهرا (سلام الله علیها) نیز به علی ( علیه السلام) شکایت کرد

توضیح سوال: 
وهابیت در یکی شبهات خود گفته اند: « طبق روایات شیعیان، حضرت زهرا_رضی الله عنها_ پس از بازگشت از مسجد و ایراد خطبه در آن جا به علی _رض الله عنه_ عتاب نموده که شما مانند جنین، در خانه نشسته ای و انها حق من و تو را غصب کرده اند. مگر شما شیعیان معتقد نیستید که فاطمه زهرا معصوم است، آیا یک معصوم با معصوم دیگر دعوا می کند؟»
دسته بندی: 
پاسخ: 

آیا وهابیت می تواند منکر این ماجرای قرانی باشد؟                                

حضرت موسی علیه السلام مأمور شد به میقات رود و در غیاب خود، هارون را جانشین خود قرار داد ولی قوم موسی علیه السلام در غیاب وی گوساله پرست شدند. وقتی موسی علیه السلام به میان قوم خود بازگشت و جریان را دید؛ به قدری خشمگین شد که «الواح» را انداخت و سر و ریش برادر خود را گرفت و به سوی خود کشید. در حالی که هارون علاوه بر داشتن مقام نبوت به سفارش حضرت موسی (علیه السلام) کاملا عمل نموده و قوم را نصیحت و از هیچ اقدام شایسته ای فروگذار نکرده است، اما اگر شدت عمل به خرج نداد، دست به شمشیر نبرد و کارهای خشونت آمیز نکرد برای آن بود که قوم دچار تفرقه نشود.

محل شاهد در پاسخ نقضی این بخش از آیات قران کریم است که حضرت موسی علیه السلام از شنیدن خبر گوساله پرستی، سخت اندوهگین شد، زحمات چندین ساله خود را در آستانه نابودی دید و با وجود آنکه    می دانست حضرت هارون بی گناه است و به وظایف خویش عمل کرده است، خشم و ناراحتی درونی خود از رفتار قومش را این گونه نشان داد که گریبان بردارش را به شدت گرفت و به سوی خود کشید، ریش او را گرفت و آنچه می خواست نسبت به قوم خود بگوید به او خطاب نمود و مطرح ساخت.

«وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسي‏ إِلي‏ قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُوني‏ مِنْ بَعْدي أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّکُمْ وَ أَلْقَي الْأَلْواحَ وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوني‏ وَ کادُوا يَقْتُلُونَني‏ فَلا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْداءَ وَ لا تَجْعَلْني‏ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ» سوره اعراف آیه 150

در حقیقت حضرت موسی علیه السلام مقصودش از این کار این بود که به مردم بفهماند عمل آنان کوچک و ناچیز نبوده، بلکه کفر و بازگشت از دین بوده و این خود انحراف بسیار بزرگی است و نباید اتفاق افتاده باشد.

از این نوع برخورد در اصطلاح عربی به «ایِّاکِ أَعنِی واسمَعِی یَا جَارَة» و در فارسی« به در میگویم تا دیوار بشنود» یاد می کنند.

مرحوم علامه مجلسی در کتاب بحارالانوار از این شبهه این گونه پاسخ داده است:

« در حیقیت تندی حضرت زهرا سلام الله علیها بدین مصلحت بوده تا کارهای زشت غاصبان حکومت را مجسّم کرده و به دیگران بفهماند که غاصبان چه ستم هایی روا داشته اند.

در بسیاری از موارد هنگامی که انسان بخواهد عظمت مطلبی را به کسی بفهماند او را مورد خطاب و عتاب قرار می دهد،  درحالیکه مقصودش تندی به وی نیست. این رویه در گفت وگوها مرسوم بوده، مانند حاکمی که چون مشاهده می کند برخی مردم، کار خلافی مرتکب می شوند، برای اینکه قبح کارِ خلاف آنان را بفهماند، برخی کارگذارانش را مورد عتاب قرار می دهد، در حالیکه می داند آنها در این موضوع تقصیری نداشته اند، ولی می خواهد با این خطاب و عتاب، اهمیت و عظمت کار زشت آن گروه از مردم را بیان نماید... حضرت زهرا سلام الله علیها نیز میخواست بدین شکل عظمت ستم وارد شده به همسرش را منعکس نماید... تا به مردم آن زمان و آیندگان بفهماند که چه ستم هایی بر اهل بیت علیهم السلام وارد شده است.(1)

پس با این حساب باید گفت که اولاً هیچ دعوایی در کار نبوده؛ ثانیاً  اگر عتاب و خطابی هم بوده به معنای اوج هیجانات دختر گرامی پیامبر اسلام صلی الله علی و آله از ستم های وارده بر خود و همسر گرامی اوست تا با این بیان، همین مطالب در تاریخ ثبت گردد.


1)بحار الانوار ج 29 ص 234

رجوع شود به : سید مجتبی عصیری، شبهات فاطمیه ، انتشارات طوبای محبت ص 241الی251

 

کاربران آنلاین

هم اکنون 0 کاربر آنلاین هستند.